Zoals gezegd, had ik nooit gedacht dat ik de 3de generatie in de drukkerij zou worden. Mijn vader heeft mij altijd voor gehouden dat ik moest kiezen wat ik leuk vind en mijn opa heb ik er ook nooit over gehoord. Maar is dat echt zo? Of is hier sprake van een geniaal psychologische aanpak van 2 voorgaande generaties?
Op mijn 4de gingen we naast de drukkerij wonen en als ik mijn vader niet kon vinden dan wist ik wel waar ik hem moest zoeken. Sinterklaas werd groots gevierd bij Opa en Oma, met alle medewerkers van de drukkerij en hun kinderen. En je kunt wel raden waar de gesprekken over gingen op verjaardagen en feestjes van de van Rixel's!
En al die tijd was het mij nooit opgevallen dat dit allemaal bij het grote "zorg dat de 3de generatie onderbewust geďnteresseerd in het grafische vak raakt" plan hoorde. Maar nu, nu ik mij voor de nieuwe site verdiep in het verleden van de zaak, herken ik de subtiele hersenspoelingen. Bij het zoeken naar foto's uit de oude doos, zag ik echter dat het plan al veel eerder was ingezet dan ik al dacht. Zie hierboven de foto van mijn eerste werkstage ;-)
Vandaag voor alle zekerheid mijn zoon maar meegenomen naar de drukkerij, even de psychologie aangesneden bij de snijmachine!